Sasha.

Alexander przyszedł na świat 2 września 1979 roku w Kursku. Były to czasy kiedy Rosja nie była demokratycznym krajem i należała do Uni Sowieckiej, a dorastał w czasach przemiany systemu.

Pierwszy raz w młodym wieku na trening Alexandra i jego brata Vladimira zabrał ich ojciec, który sam był bokserem. Zapisał ich do sekcji sportowej gdzie trenowali karate, wushu i combat. Po rozpadzie ZSRR, nastoletni Alexander znany już wtedy jako Sasha skupił się na boksie. W ciągu roku osiągnął duże sukcesy na lokalnym szczeblu, został mistrzem miasta i regionu. Jego przygoda z boksem zaczęła się na poważnie w 1995 roku kiedy skończył mistrzostwa juniorów Rosji na 1 miejscu…

Alexander oprócz treningów uczęszczał także do technikum zawodowego gdzie przyuczał się na ślusarza i kierowcę. Sasha jako nastoletni chłopak był zakochany w motoryzacji. Kiedy miał 12 lat jego ojciec nauczył go prowadzić Wołgę.

Na początku przygody ze sportem opłacał wszystkie swoje wyjazdy i uczestnictwo w turniejach ze swojej kieszeni używając do tego pieniędzy ze stypendium. Kiedy Alex skończył technikum został członkiem reprezentacji Rosji i otrzymał stypendium sportowe.

Jako 19 latek zarobił swoje pierwsze poważne pieniądze wygrywając zawody w Krasnojarsku. Otrzymał 4500 dolarów i sztabkę złota.

Amator.

Po pierwszym sukcesie w 1995 roku, Povetkin walczył na amatorskich zawodach juniorów przez następne dwa lata, zdobywając rozgłos i medale. Jego pierwsza porażka przyszła w 1997 roku na Europejskich Mistrzostwach Juniorów. Po przegranej młody Rosjanin postanowił się skupić na treningach kickbokserskich i jeszcze w tym samym roku wygrał Mistrzostwa Świata Juniorów. Jego znaczące sukcesy w tym sporcie następowały rok po roku:

  • Mistrz Krajów Bałtyckich – 1998
  • Mistrz Świata W.A.K.O. – 1999
  • Profesjonalny Mistrz Europy – 2000

Po zdobyciu tych trofeum postanowił wrócić do boksu amatorskiego. Zrobił to zdobywając w 2000 roku mistrzostwo Rosji w Samarze i ponownie w 2001 roku w Saratowie. Jego następnym sukcesem był udział w Goodwill Games w Brisbane w Australii gdzie również zajął pierwsze miejsce.

Następna wielka wygrana to Mistrzostwa Europy w 2002 roku w Perm gdzie zdobył złoty medal w wadzę super ciężkiej pokonując między innymi Kurbana Gunebakana z Turcji, Sebastiana Kobera z Niemiec i Roberto Cammaralle z Włoch.

W 2003 został złotym medalistą Mistrzostw Świata w Bangkoku w super ciężkiej gdzie odprawił zawodników takich jak Grzegorz Kielsa z Polski, Rustam Saidov z Uzbekistanu i Pedro Carrion z Cuby.

Kolejne złoto na Mistrzostwach Europy w zdobył w 2004 roku w Pula na Chorwacji. Pokonując miedzy innymi ponownie Roberto Cammarelle z Włoch, Jaroslava Jaksto z Litwy.

Wszystkie te sukcesy doprowadziły do tego, że Alexader Povetkin dostał się na Olimpiade w Atenach w 2004 roku gdzie w drodze po złoto pokonał Segeya Rozhnova z Bułgarii, Mukhatarkhana Dildabekova z Kazachstanu, po raz kolejny Roberto Cammarelle z Włoch oraz Mohameda Aly z Egiptu.

Podsumowując w karierze amatorskiej Sasha zawalczył  132 razy z czego jego ręka wędrowała w górę 125 razy. Zdobył największe trofea o których może marzyć pięściarz amatorski oraz otrzymał tytuł ‘Russkiy Vitayaz‘ co oznacza legendarnego rosyjskiego wojownika z legend.

Zawodowiec.

W 2005 po sukcesie na Olimpiadzie, Alexander postanowił przejść na zawodostwo. Otrzymał on wiele propozycji z różnych grup promotorskich, ale zdecydował się podpisać kontrakt z największym wtedy graczem na rynku europejskim, czyli Sauerland Event. Głównym czynnikiem, który zadecydował o podpisaniu umowy było to, że promotor z Niemiec zgodził się na to, żeby Sasha trenował w swojej ojczystej Rosji.

Swój profesjonalny debiut zaliczył jeszcze w tym samym roku, a jego przeciwnikiem był Muhammad Ali Durmaz z Niemiec. Povetkin znokautował go w 2 rundzie. Kolejne mało znaczące zwycięstwa to Sherron Fox (USA), John Castle (USA), Stefan Tessier (Canada), Richard Bango (Nigeria), Ed Mahone (USA).

W 2007 roku Rosjanin przystąpił do wielkiej bitwy z dwukrotnym byłym mistrzem świata Chrisem Byrdem, który stracił swój tytuł rok wcześniej z Kliczko. Wygrał w 11 rundzie przez poddanie Byrda przez narożnik.

W 2008 roku stoczył bardzo ciężki pojedynek z Eddie Chambersem. Po problemach w początkowej fazie pojedynku, Sasza wypracował sobie prowadzenie w końcowych rundach i  zwyciężył jednogłośną decyzja sędziów. Obie te walki były eliminatorem IBF do walki o pas z Wladimirem Klitschko.

Do pojedynku mistrzowskiego z Wladimirem Klitschko, Povetkin miał przystąpić już 13 grudnia 2008 roku, ale 25 października tuż przed walką oświadczył, że musi odstąpić od walki ze względu na kontuzję. IBF ogłosiło, że obóz Ukraińca ma czas do 13 września 2009 roku na zorganizowanie obowiązkowej obrony z Sashą. Walka nigdy nie doszła do skutku…

W roku 2009 obóz Rosjanina ogłosił, że jego nowym trenerem będzie Teddy Atlas i Alexander przenosi się do Nowego Jorku, żeby trenować pod jego okiem na pełen etat. W 2009 i 2010 wracając po kontuzji pokonał trzech mniej znaczących rywali którymi byli Jason Estrada, Leo Nolan i Javier Mora.

Po tym jak Wladimir Klitschko zunifikował swoje tytuły WBO, IBF i WBA został ogłoszony Super Championem WBA przez co tytuł regularny znalazł się w wakacie.

Do walki o ten pas przystąpił w 2011 roku Povetkin z Chagaevem. Pięściarze przystąpili do pojedynku 27 sierpnia, a walka odbyła się Messehalle Arena  w Niemczech. Pierwsza faza pojedynku szła po myśli Sashy, ale w środkowych rundach Chagaev wystawił go na próbę. Do legendy przeszło to co mówił Teddy Atlas w narożniku między rundami, aby zmotywować Povetkina, którego ojciec zmarł na krótko przed pojedynkiem o mistrzostwo świata. W 10 rundzie Sasha przegrywał pojedynek na punkty, ale w 11 i 12 powrócił do gry i zwyciężył decyzją sędziów. Zdobył mistrzostwo świata, a do ogłoszenia wyników wyszedł z fotografią swojego zmarłego ojca.

Po tym jak Alexander pokonał Cedrica Boswella ogłoszono jego kolejną obronę pasa z Marco Huckem, który wtedy był mistrzem świata WBO w wadzę cruiser. Nie był to najlepszy pojedynek Rosjanina, ale za to bardzo dobry test. Po 12 rundach walka zakończyła się zwycięstwem Sashy na punkty. Sędziowie punktowali dwa do remisu na jego korzyść. Opinie obserwatorów były podzielone. Trzech obserwatorów z telewizji punktowało zwycięstwo Hucka. Chrisora i Dimitrenko, którzy byli przy ringu dawali remis, a Artur Abraham i Tomasz Adamek dali zwycięstwo Huckowi. Po pojedynku Povetkin powiedział, że jest zadowolony z wyniku, ale zlekceważył przeciwnika i to się więcej nie powtórzy. Huck w wywiadzie po walce stwierdził, że to on wygrał. Werdykt został wygwizdany przez kibiców.

Dwie następne walki to był pojedynek z Hasim Rahmanem, którego znokautował w 2 rundzie oraz walka z Andrzejem Wawrzykiem, którego najpierw powalił ciężkim prawym w drugiej rundzie, a później w 3 rundzie posłał go na deski jeszcze dwa razy po czym wkroczył sędzia i przerwał walkę. Była to ostatnia walka przed pojedynkiem z dominatorem.

W 2013 roku przyszedł czas na mocno wyczekiwany pojedynek między Povetkinem a Kliczko w Moskwie. Od samego początku mistrz wykorzystywał przewagę wzrostu i zasięgu boksując lewym prostym. Sasha zrozumiał, że jedynym sposobem, żeby odmienić sytuacje w walce będzie próba wejścia w krótki dystans. Kliczko nie dał mu żadnej szansy, znając metody Alexa. Po 12 rundach morderczych rundach Sasha był skrajnie wyczerpany. Pierwszy raz w swojej karierze lądował na deskach oraz pierwszy raz przegrał. Jest to jego jedyna przegrana do dziś.

Po walce Alexander Povetkin wprowadził dużo zmian w swojej karierze. Zmienił sztab trenerski, a Ivan Kripa został jego nowym trenerem. Podpisał również kontrakt z World of Boxing i MIR Boxing.W 2014 wrócił z mocniejszy niż kiedykolwiek. Kolejno znokautował Manuela Charra oraz Carlosa Takama w walce o WBC Silver. Następnie w 2015 Mike Pereza i Mariusza Wacha.

Wywalczenie pasa WBC Silver i 3 jego obrony sprawiły, że Alexander stał się pretendentem numer 1 do walki o mistrzostwo świata WBC, które było w posiadaniu Deontaya Wildera.

Walka miała się odbyć 21 Maja 2016 roku w Moskwie. Gdy mistrz WBC wylądował w Rosji okazało się, że światło dzienne ujrzały wyniki agencji dopingowej VADA, które wykazywały, że Sasha zażywał meldonium, które wspomaga wydolność u sportowców. Amerykanin bez decyzji WBC i VADA wsiadł w powrotny w samolot i wrócił do USA.

Promotor Andrei Ryabisky tłumaczył to tym, że Alexander zażywał meldonium zanim to trafiło na listę zakazanych środków, a potwierdzić miały to śladowe ilości środka w jego organizmie i brak jakichkolwiek badań na ten temat. Próbka negatywna pochodziła z 14 maja, ale kolejna z 17 była już pozytywna. WBC ogłosiło, że walka będzie przełożona, ale nigdy się nie odbyła. Wilder postanowił wejść do ringu z Arreolą pomio tego, że Sasha nadal był obowiązkowym pretendentem, a po walce ogłosił kontuzje ręki i przerwę do 2017 roku.

Po tym WBC zarządziło kolejny eliminator (!!!) ze Stivernem! 11 Listopada VADA poinformowała, że próbkach od Amerykanina wykryto DMAA. Obóz Rosjanina potwierdził, że walka odbędzie się mimo tego. WBC uznało, że DMMA zażyte było nieświadomie i nałożyło na Stiverna karę 75 tys dolarów. 20 godzin przed walką WBC ogłosiło, że odwołuje walkę, bo w organizmie Sashy wykryto 0,00000000001g ostaryny. Stiverne wycofał się z walki.

Walka się odbyła bez sankcji WBC, a za Stiverna do ringu wszedł Johann Duhaupas. Povetkin ciężko go znokautował w 6 rundzie.

Po tej decyzji promotor Sashy, czyli Andrei Ryabinsky zaskarżył decyzje WBC, agencje VADA i samego Wildera. Po kilku miesiącach sprawę wygrał w sądzie amerykańskim i otrzymał ponad 5 milionów dolarów odszkodowania za poniesione straty, ale nie odzyskał miejsca w rankingu WBC ani nie uzyskał przeprosin z obozu Wildera. Inne federacje anulowały jego zawieszenie, a WBC ogłosiło, że może powrócić do rankingu w styczniu 2018.

Obóz Rosjanina postanowił iść inną drogą i aby odbudować jego karierę załatwił mu walkę o pasy WBA Continental i WBO International, które wygrał w pojedynku z Andriy Rudenko i później obronił z Christianem Hammerem co sprawiło, że tym razem stał się oficjalnym pretendentem z ramienia WBA co oznaczało, że jego następnym rywalem będzie Anthony Joshua.

Anglik jednak miał w planach unifikacje pasów z Parkerem więc jego promotor Eddie Hearn i Adrei Ryabinsky zawarli umowę, że Sasha poczeka na wynik walki z Parkerem. Częścią ich umowy było też to, że Povetkin zawalczy na tej samej gali jako druga walka wieczoru z Davidem Pricem.

Walka z anglikiem odbyła się 31 marca 2018 roku. Sasha zafundował swojemu rywalowi brutalny nokaut w 5 rundzie, ale sam prawie wylądował na deskach w 4.

Po tej walce Eddie Hearn chciał kolejnej obrony dla Anthonego Joshua, ale WBA ogłosiło, że jeżeli nie dogada się szybko z obozem Rosjanina to straci swój tytuł. Dzięki temu już w sobotę zobaczymy pojedynek tych dwóch wspaniałych pięściarzy i zostaną zapisane kolejne karty kariery zawodowej Sashy

Polecam obejrzeć: 5 NAJLPESZYCH NOKAUTÓW ALEXANDRA POVETKINA

Duma i Chwała.

Vitayaz to tytuł który otrzymał w Rosji. Jest to mityczna postać z legend Rosyjskich zwana także Bogatyrem. Wojownicy ci cechowali się ogromną siłą, odwagą i męstwem w walce z wrogiem. Charakteryzowali się mocnym głosem, patriotyzmem i religijnymi dążeniami, bronili Rosji przez wrogami.

Kim jest Alexander ‘Sasha’ Povietkin dla Rosjan? Jest ich dumą narodową i sportowcem, który przynosi swojemu krajowi chwałę. Kochają go wszyscy – od polityków na najwyższych szczeblach do zwykłych prostych ludzi z wsi. Jest wzorem do naśladowania dla młodych ludzi i idealnym przykładem skromnego i ciężko pracującego sportowca.

Moim zdaniem walka mistrzowska z Anthony Joshuą nie jest dla niego zwykłą walką o pieniądze i sławę. Ten pas byłby ukoronowaniem jego całej kariery i tego na co pracował od 12 roku życia. Po tym wszystkim co go spotkało w ostatnich latach, będzie chciał udowodnić światu, że on jest najlepszy, a WBC i Wilder go po prostu oszukali ze strachu przed nim. Będzie chciał zagrać na nosie tym wszystkim, którzy próbowali go upokorzyć i zniszczyć jego karierę. Okryć się chwałą i przynieść dumę tym, którzy w niego wierzyli. Zostawi wszystko co ma w ringu…

ANKIETA

[socialpoll id=”2520386″]

Dodaj komentarz