WILDER vs FURY – ANALIZA WALKI

 

Dziś w nocy prawdziwy kibic boksu nie śpi tylko czuwa. Czeka nas spotkanie na samym szczycie wagi ciężkiej, największy pojedynek od czasu pamiętnego starcia Anthony Joshua z Wladimirem Kliczko. Mistrz WBC i król nokautu, Deontey Wilder (40-0, 39 KO)  stanie w ringu z Linearnym Mistrzem, Tysonem Fury (27-0, 19 KO) w walce która wyłoni najlepszego zawodnika wagi ciężkiej na świecie. O fakcie, jak doskonałe jest to zestawienie niech świadczy to, że bardzo trudno przewidzieć, kto wyjdzie z niego zwycięsko. Zapraszam do lektury.

Technika

Kto wie, być może Wilder pod względem techniki jest najgorszym ze wszystkich aktualnych mistrzów, wszystkich kategorii wagowych we wszystkich federacjach. Przynajmniej ja nie przypominam sobie nikogo równie surowego. Zamiast jednak wymieniać co Wilder robi źle, łatwiej zdefiniować co mu wychodzi a jest to umiejętność wygenerowania maksymalnej siły uderzenia, ale o tym dalej.
Kto stanie naprzeciwko niego? Moim zdaniem najlepszy w tej chwili technik w wadze ciężkiej, który co prawda również nie boksuje książkowo, zwłaszcza jeśli chodzi o technikę zadawania ciosów, ale jest kompletnym zawodnikiem. Posiada doskonałą pracę nóg, ruchomość tułowia, głowy, świetnie boksuje przednią ręką, jest tzw switcherem, czyli walczy z obu pozycji, potrafi boksować w każdym dystansie.

Technika: Fury

Siła ciosu

Wilder jest najmocniej bijącym zawodnikiem na świecie, kropka. Potrafi jednym ciosem zakończyć walkę i jest groźny od pierwszej do ostatniej rundy. Przez swoją surowość ma często problem z namierzeniem rywala, ale gdy już trafi czysto  – przewraca.

Fury nigdy nie był puncherem, wynika to między innymi ze sposobu w jaki zadaje ciosy oraz pozycji na nogach. Fury wyrzuca ręce w nieortodoksyjnych płaszczyznach, czasem wręcz bije z backhandu przednią ręką. Nie sprzyja to sile uderzenia, jest natomiast ważnym elementem jego stylu. W dalszym ciągu jest jednak potężnie zbudowanym gościem i jego ciosy nie są pozbawione wyrazu. Dowodem może być chociażby rewanżowa walka z Dereckiem Chisorą, zawodnikiem słynącym ze swojej twardości. Tyson większość walki przeboksował z odwrotnej pozycji mocno rozbijając Derecka i zmuszając go do poddania.

Siła ciosu: WILDER

Szybkość

Obaj zawodnicy jak na swoje gabaryty są bardzo szybcy. Natomiast w skrócie jest to konfrontacja piorunującej dynamiki Wildera i płynnego poruszania na nogach Fury’ego. Obaj w trakcie walki potrafią pozostać zrelaksowani co przekłada się na szybkość zadawania ciosów.

Szybkość: REMIS

Obrona

Wilder jawi się jako jedna wielka okazja do kontry. Traci balans, wpada, odsłania się, sygnalizuje ciosy, nie wracają mu ręce, popełnia chyba wszystkie możliwe błędy. A jednak nie znalazł się jeszcze zawodnik potrafiący wykorzystać wszystkie popełniane przez niego błędy, nie dokonał tego nawet tak dobrze wyszkolony zawodnik jak Ortiz. Wszystko przez trzymającą w szachu dziką silę uderzenia. To co wychodzi mu całkiem dobrze, to obrona odchyleniem i odejście na nogach.
Tyson z kolei jest niesamowicie śliskim i niewygodnym przeciwnikiem. Broni się na refleksie, odchyleniami i ruchami głowy oraz pracą na nogach ale potrafi też używać gardy. Doskonale czyta przeciwnika i przewiduje jego ruchy. Zagrożony, przy linach, atakowany w półdystansie, bardzo skutecznie klinczuje paraliżując i przerywając atak przeciwnika. Wykorzystuję przewagę warunków, wiesza się ściąga i męczy przeciwnika. Trafić czysto Tysona jest niezwykle trudno, ale gdy nie jest w 100% skoncentrowany, to jednak przyjmuje uderzenia.

Obrona: TYSON

Odporność

Wilder przeszedł już test. Był zraniony w walce z Ortizem, bywał już trafiany we wcześniejszych pojedynkach. Nigdy jednak nie był liczony i zawsze potrafił znaleźć drogę do zwycięstwa. Fury dotychczas dwa razy zapoznał się z deskami. Po raz pierwszy z anonimowym dla większości zawodnikiem Nevenem Pajkicem, następnie trafiony potężnym overhandem przez Steva Cunninghama. Oba te pojedynki wygrał przed czasem. Wydawało się, że był też zraniony w walce z Wladimirem Kliczko.

Odporność: WILDER

Kondycja

Świetna wydolność u obu zawodników. Trzy lata temu byłby remis, jednak warto mieć w pamięci, że Tyson miał długą przerwę. Zmęczenie może mieć wpływ na obraz pojedynku w dalszych rundach. Wilder jest doskonałym atletą, ciężko pracuje na treningach i nie przepuszczam, aby zabrakło mu paliwa. Toczy jednak swoje pojedynki w zupełnie innym tempie niż Fury. Tyson pozostaje w ciągłym ruchu, potrafi doskonale kontrolować tempo pojedynku, uniemożliwia odpoczynek przeciwnikowi samemu pozostając zrelaksowanym. Wilder jest bardzo ekonomiczny w swoim stylu, wyczekuje okazji do ataku aby eksplodować w ofensywnym zrywie. Nie wiadomo do końca jak będzie znosił kondycyjnie walkę z kimś takim jak Tyson, zawodnikiem, który świadomie uniemożliwia przeciwnikowi wejść we właściwy rytm.

kondycja: WiLDER

Psychika

Wilder jest ewidentnie mocny psychicznie, zawsze bez problemu znosił presję. W pierwszej walce ze Stivernem, gdzie stawką był mistrzowski pas WBC potrafił zachować zimną krew i bez podpalania się przeboksował 12 rund, co zdarzyło mu się tylko wtedy. Z pewnością zbudowała go też walka z Ortizem, gdzie udało mu się powrócić po kryzysie i wygrać z faworyzowanym przez wielu Kubańczykiem.
Tyson z kolei to mistrz gry psychologicznej, swój warsztat w pełni zaprezentował na Władimirze Kliczko. Śmiem twierdzić, że wojna psychologiczna miała znaczący wpływ na sam pojedynek. Natomiast nie sądzę, aby Wilder był podatny na tego typu zagrywki. Jeżeli jednak ktokolwiek miałby znaleźć drogę do jego głowy, to będzie to Fury.

Psychika: REMIS

Siła i warunki fizyczne

Wilderowi po raz pierwszy przyjdzie zawalczyć z przeciwnikiem górującym nad nim warunkami fizycznymi. Nie będzie to dominacja, ale jednak nowa sytuacja dla Wildera który będzie musiał wykonać dodatkową pracę aby przedostać się do skutecznego dystansu. Z pewnością w walce zobaczymy sporo klinczów używanych w defensywie przez Tysona. Wilder jest doskonałym atletą i z pewnością nie da się stłamsić Fury’emu, jednak przewaga wagi będzie po stronie Anglika.

Wilder Fury
Waga 96,35 116,30
Wzrost 201 206
Zasięg 211 216

SIła: REMIS

Wynik: 

WiLDER 78:77

Analiza stylów

Wilder

Brawler, outside fighter, puncher. Samo w sobie to połączenie jest już niespotykane, ale Wilder nie lubi walczyć w półdystansie. Krąży za przeciwnikiem i czeka na okazję do zadania rozstrzygającego uderzenia. Ustawia przeciwnika lewą ręką i wchodzi, wręcz wskakuje z prawą kontrą. Wilder bardzo skutecznie toruje drogę kończącym ciosom przytrzymując, zbijając i ściągając garde przeciwnika. Potrafi lewa ręką ustawić przeciwnika w idealnej pozycji do nokautu, jest w tym cierpliwy i konsekwentny o czym przekonał się choćby Artur Szpilka. Poniżej widać, jak Wilder kładzie lewą rękawice na głowie przeciwnika, ustawiając dystans i pozycje. Może zadać prawy sierp idealnie w punkt:

Made at FreeGifMaker.me

Stosuje zagrywki z pogranicza faulu lub fauluje. Gdy zrani przeciwnika nie kalkuluje, porzuca obronę i stara się urwać za wszelką cenę głowę. W ataku potrafi zmienić kąty zaskakując przeciwnika zamkniętego w obronie. Uderza nie patrząc na zasady, w tył głowy, nasadą, gdy przeciwnik już leży, byle tylko zakończyć walkę przed czasem.

Ofensywna siła Wildera jest jednocześnie jego słabością. Atakując z pełną siła, odsłania się, wpada głową do przodu, opuszcza ręce, traci balans, łączy nogi lub stawia je zbyt szeroko, przestrzeliwuje, czasem wręcz się przewraca, wpada w liny. Jest idealnym celem do kontry dla kogoś kto będzie w stanie wejść  w drugie tempo jego ataku. Pomimo, że potrafi bardzo dynamicznie przyspieszyć, sygnalizuje swoje ataki przedruchami.

Fury

Bokser, outside fighter. Doskonale potrafi wykorzystać swoje warunki fizyczne i doskonałą mobilność. Stara się prowadzić walkę na dystans. Doskonale kontroluje dystans, będąc cały czas nieuchwytnym dla przeciwnika. Trzyma nisko przednią rękę, zadaje uderzenia z biodra, często bijąc wręcz z backhandu, tylko po to, by utrzymywać inicjatywę, stopować ofensywę rywala i tworzyć okazje do wydłużenia kombinacji. Doskonale klinczuje, wykorzystując ten element gdy jest atakowany, ale też aby wyprzedzić kontratak przeciwnika po swojej akcji. Tyson jest bardzo śliskim zawodnikiem, posiada doskonały head movement broniąc się balansem i odchyleniami, amortyzując ciosy ruchem głowy. Posiada wysokie ringowe IQ, doskonale czyta przeciwnika przewidując jego kolejny ruch. Atakuje lub markuje atak gdy widzi, że przeciwnik chcę odpocząć, lub przygotowuje akcje ofensywną. Sprawia, że przeciwnik jest stale wybijany z rytmu i nie może w pełni wejść w walkę. Fury potrafi boksować z obu pozycji, jako mańkut radzi sobie prawie tak samo dobrze jak w klasycznym ustawieniu, bez problemu zmienia pozycje w trakcie poruszania się po ringu.

Kluczowe czynniki wygranej

Wilder

  • ciosy proste na dól
  • wygrana przed czasem

Fury

  • walka z odwrotnej pozycji
  • poruszanie się w prawo
  • unikanie lin
  • kondycja
Przewidywany przebieg pojedynku i podsumowanie

Niesamowicie trudna walka do typowania, ponieważ w ringu spotkają się dwaj najbardziej nieszablonowi zawodnicy królewskiej kategorii. Jeden jest w stanie przegrywać każdą sekundę pojedynku by na sam koniec wygrać jednym ciosem, drugi ma wszelkie narzędzia, aby zneutralizować każdego zawodnika, ale wraca po trzech latach przerwy i jego forma jest zagadką.

Wydaje mi się, że Wilder zdaje sobie sprawę, że staje przed najtrudniejszym testem w karierze. Pokazał nam, że w takich momentach potrafi odłożyć emocje na bok i boksować konsekwentnie taktycznie. Dlatego nie sądzę, by ruszył od pierwszego gongu z huraganowym atakiem. Myślę, że będzie chciał spokojnie wejść w pojedynek. Co do taktyki to zarówno Wilder jak i jego trener częściowo zdradzili co planują. Chcą pracować ciosami na dół aby osłabić i spowolnić Tysona. Jest to z pewnością dobry pomysł w walce z zawodnikiem większym, który dodatkowo w obronie wykorzystuje odchylenia. Dodatkowo przygotowanie kondycyjne Tysona to spory znak zapytania. Póki będzie świeży i skoncentrowany będzie trudny do trafienia. W dalszej części pojedynku będzie Wilderowi łatwiej  doprowadzić nokautujące uderzenie a zakończenie walki przed czasem to cel “Bronze Bombera”.

Wilder rozpoczyna dzieło destrukcji przeważnie dzięki trafianiu prawym prostym. Z Furym będzie jednak to utrudnione ze względu na przewagę zasięgu, pozostawanie w ruchu w bezpiecznym dystansie, obronie odchyleniem i co bardzo ważne, częstej walce z odwrotnej pozycji. To wszystko będzie sprawiać, że trafienie krzyżowym w głowę będzie bardzo trudne, ponieważ dystans który będzie miała do pokonania prawa ręka będzie większy niż w dotychczasowych pojedynkach Wildera.

Dodatkowo, Wilder uderza niesamowicie mocno, ale poświęca jednocześnie swoje bezpieczeństwo. Wkłada cały impet w cios rezygnując z obrony i ustawienia na nogach. Przez to nie jest już tak groźny w drugim tempie ataku i jest podatny na kontrę. Fury z pewnością będzie starał się wykorzystać te momenty do kontrataku, przepuszczając Wildera, wpuszczając go w  liny, piwotując z sierpem czy podbródkiem. Jeżeli Wilder będzie wpadał, to z pewnością będzie od razu klinczowany.

Dużo zależy od tego, czy Fury utrzyma koncentrację do końca pojedynku. Nie może pozostawać w miejscu po pierwszym ataku Wildera, musi każdorazowo zmienić pozycję i wydłużyć dystans. Nie powinien mieć z tym problemu, ponieważ ma to w swoim bokserskim DNA, nie cofa się w linii prostej. Wilder powinien mieć problem z wydłużeniem ataku i rozkręceniem swoich słynnych “wiatraków”.
Zupełnie z boku zostaje jeszcze kwestia, jakie wrażenie będą robiły na Wilderze ciosy Furyego. Nie jest on puncherem, ale powinien łapać Wildera mocnymi uderzeniami i bardzo możliwe, że będzie w stanie robić to gdy ten nie będzie przygotowany na przyjęcie uderzenia. Jeżeli nawet go nie zrani, może doprowadzić do liczenia.

Nawet odkładając emocje na bok, przewidzenie przebiegu tego pojedynki to wróżenie z fusów, dlatego będę kierował się sympatią, mając nadzieję, że mój optymistyczny scenariusz będzie tym, który się sprawdzi.
Typuje wysokie punktowe zwycięstwo Tysona Fury.

Zapraszam czytelników do oddanie głosu w ankiecie:

[socialpoll id=”2527441″]

 

Dodaj komentarz